معتاد چاق

 

خیلی از  ما در روز های اول پاکی سرگذشت معتاد چاق را در انتهای کتابچه سفید  خوانده ایم. نویسنده معتاد چاق بیل بک (Bill Beck) بود. فردا دومین سالگرد درگذشت اوست. او در ۱۶ ژانویه ۲۰۰۷  در اثر سرطان کبد در ۷۱ سالگی درگذشت. پاکی او در زمان مرگ ۵/۳۹ سال بود و پس از ورود به برنامه پاک مانده بود. او یک آرایشگر بود و سر بسیاری از اعضای NA را اصلاح می کرد. جلسه های پیش بینی نشده زیادی در مغازه او برپا می شد.

او با آرامش مرد.

 یادش گرامی  

از اعضای اولیه NA تنها تعداد معدودی هنوز با ما هستند.

 

منبع: NA Today, June 2007

آخرش ما بهبود پیدا می کنیم؟

نام یکی از برگه هایی (پمفلت)  که همیشه در جلسات معتادان گمنام  خوانده می شود  اینست: "ما بهبود پیدا می کنیم". از طرفی برای بهبودی از ما خواسته می شود تا همیشه در جلسات شرکت کنیم، قدم کار کنیم، خدمت کنیم، با مصرف کننده رابطه نداشته باشیم و .....

سوالی که مدتها در ذهنم بود اینست: اگر ما بهبود پیدا می کنیم پس چرا باید این کارها را  ادامه دهیم؟ اینهم یکی از آن تناقضهایی است که در برنامه زیاد دیده می شود و فقط با مرور زمان می توان آنها را درک کرد.  اوایل فکر کردم شاید این جمله اشتباه ترجمه شده و شاید منظور آن این باشد که ما در حال بهبودیم. بنابراین متن انگلیسی این برگه خواندنی را پیدا کردم. با تعجب دیدم نه تنها این جمله  درست ترجمه شده بلکه در جمله انگلیسی آن تاکید بیشتری بر این شده که "ما بهبود پیدا می کنیم".

امروز من این تناقض را اینگونه می بینم که درست است که ما با رعایت اصول برنامه بهبود پیدا می کنیم و  حتی زندگی ما می تواند از هر نظر کیفیت بهتری از یک انسان سالم  داشته باشد و بدور از عواقب بیماری اعتیاد زندگی کنیم اما بیماری درون ما هرگز کشته نمی شود بلکه تنها به خواب می رود. کافی است مدتی از برنامه دور باشیم تا دوباره بیماری مان فعال شود و آشفتگیها به زندگی مان باز گردند که در بسیاری موارد منجر به شروع مجدد مصرف مواد و عاقبت تلخ زندان، تیمارستان و مرگ می شود.

در واقع ما واقعا بهبود پیدا می کنیم  اما برای نگهداری از این بهبودی باید کارهای را که برای ایجاد آن لازم بود  ادامه دهیم. طبیعی است که در این فرایند باز هم بهبود بیشتری پیدا می کنیم و زندگی مان کیفیت بهتری می یابد و آرامش بیشتری پیدا می کنیم. این راهی است که خوشبختانه پایانی ندارد..... بهبودی...