خیلی اعتقاد دارند اعتیاد یک بیماری خانوادگی است. این بدین معنا است که رفتارهای فرد معتاد بر خانواده تاثیر می گذارد و بالعکس. این رابطه معمولا بصورتی است که باعث ادامه مصرف شخص معتاد می شود. متاسفانه این رابطه نامطلوب در بسیاری موارد بعد از قطع مصرف شخص معتاد تغییر نمی کند و باعث عود مجدد می شود. 

یکی از مواردی که مکررا در بین دوستان بهبودی دیده ام طرد شخص معتاد توسط خانواده و عدم پذیرش آنها حتی پس از ماهها پرهیز می باشد. متاسفانه این رفتار خانواده ها در بسیاری موارد بهانه لازم برای از سر گرفتن مصرف را به شخص معتاد می دهد. البته گاهی نیز رفتار خانواده عکس این است و با پاداشهای غیر معقول-مثل خودرو- پس از چند روز یا چند هفته پاکی این تصور را در شخص معتاد ایجاد می کند که مشکل او بطور کامل حل شده است که این تصور زمینه را برای لغزش فراهم می کند. تکرار این پاداشها شخص را تشویق به لغزش و قطع مصرف بطور مکرر برای برخورداری از پاداش می کند. 

در مجموع رفتار خانواده بخصوص در ماههای اولیه قطع مصرف باید کاملا حساب شده و متعادل باشد. شاید شرکت خانواده در انجمنهای 12 قدمی بویژه نارونان زمینه مناسبی را برای بهبودی فرد فراهم کند. در برخی موارد شرکت افراد خانواده در این انجمن باعث قطع مصرف و شروع بهبودی شخص معتاد شده است. 

در هر حال باید توجه داشت که نقش خانواده در قطع مصرف و بهبودی معتاد بسیار تاثیر گذار است.