تولد دوسالگی
هیچکس به من زنگ نزد. هیچکس تبریک نگفت. بر خلاف تولد یک سالگی ام خودم هم هیجان زیادی نداشتم و یک روز جمعه عادی را سپری کردم. فقط در در طول روز شاید صدها بار خدا را بخاطر این آرامشی که در زندگیم دارم شکر کردم.
روزی حتی فکر نمی کردم که بتوانم بدون مواد مخدر لحظه ای زندگی کنم. اما امروز این اتفاق در زندگی ام افتاده. نمی دانم سرنوشت چه چیز برایم رقم زده اما مطمئنم خداوند همیشه بهترین چیز ها را برایم می خواهد.
آرزوی امروز من اینست که با اراده شخصی ام جلوی آنچه خدا برایم در زندگی می خواهد را نگیرم و خواست او در زندگی ام جاری شود.
امروز از همه اعضای NA در سراسر جهان و بخصوص ایران سپاسگزارم. اگر شما نبودید نمی دانم زندگی من چه سرانجامی داشت.
با تمام وجودم حس می کنم تازه در آغاز یک طولانی ام. دستانم را باز میکنم و خودم را به باد می سپارم تا هر جا که می خواهد مرا ببرد. احساس آزادی بیکران دارم. این شاید همان چیزی است که در آغاز راه به من وعده داده شده بود.
نویسنده این وبلاگ با کمک انجمن معتادان گمنام ایران پاکی خود را بدست آورده است. نظراتی که در این وبلاگ آورده می شود نظر شخصی نویسنده می باشد و الزاما گویای نظر انجمن معتادان نمی باشد . سایت رسمی انجمن معتادان ایران www.nairan.org و NA جهانی www.na.org می باشند که نظرات رسمی این انجمن در آنها منعکس می شود.