امروز تولد چهار سالگی ام است. چهار سال پیش در چنین روزی مصرف هر گونه ماده مخدری را قطع کردم و با ترس، تردید و دودلی پا به دنیای پاکی گذاشتم. هنوز مواد مخدر را دوست داشتم اما مصرف مواد زندگی ام را سیاه کرده بود. دیگر نمیتوانستم مصرف کنم. همه چیز در حال ویرانی بود. از روی ناچاری زندگی پاک را آغاز کردم.

همان روزهای اول دو سوال بزرگ تمام ذهنم  را پر کرده بود. یکی اینکه آیا کسی که معتاد است می تواند بدون مصرف مواد مخدر زندگی کند؟ و دوم اینکه آیا زندگی بدون مواد اصلا ارزش دارد؟ یا یک زندگی سرد و بی روح و کسل کننده است؟

امروز فکر می کنم با ۴ سال پاک زندگی کردنم  به این سوالات پاسخ داده ام. امروز زندگی آسوده و خوبی دارم. بالاتر از همه به آینده امید دارم و مطمئنم سال آینده زندگی ام و احساساتم  بهتر و زیباتر خواهد بود.

سال قبل اولین سالی بود که بطور کامل در آن نیکوتین هم مصرف نکردم . الان ۱ سال و ۹ ماه پاکی نیکوتین هم دارم. بجای آن ورزش می کنم و ...

اعتیاد بیماری دردناک و تلخی است. برای تمام آنانی که از این بیماری رنج می کشند آرزوی پاکی و بهبودی دارم.