این جمله را بار ها و بارها از بچه های انجمن شنیده ام که : "من بارها می خواستم به روشهای مختلف از جمله دوایی و هیئتی و یابویی و مامانی و نذر و نیاز  و .... ترک کنم اما نشد اما اینبار که به انجمن معتادان گمنام پیوستم با کمک آن توانستم مصرف مواد را قطع کنم".

راستش من هم شاید بتوانم چنین جمله ای را بگویم  اما وقتی افکار و کارهای آن زمانم را بیاد می آورم می بینم من در تمام آن تلاشها ناصادق بودم. حداکثر می خواستم با قطع مصرف چند هفته یا چند ماه خودم را توجیه کنم که معتاد نیستم یا شاید با اقدام به ترک عذاب وجدانم را کم کنم یا از سرزنش دیگران در امان بمانم. شاید می خواستم با مصرف دوباره پس از مدتی قطع مصرف لذت بیشتری از نشئگی ببرم.

امروز من ترجیح می دهم بگویم که "من اولین باری که بطور صادقانه تصمیم گرفتم که مصرف مواد را کنار بگذارم راه درست  آنرا پیدا کردم و موفق شدم". امروز از اینکه راه حل غیر قابل حل ترین مسئله را پیدا کرده ام احساس خوبی دارم. مسئله ای که هیچ انسانی قادر به حل آن نبوده و نیست اما راه حلی برای آن وجود دارد!