یک معتاد

من هم تجربه موفق و هم تجربه ناموفق استفاده از خدمات پزشکی را دارم.

تجربه ناموفق:

پزشک عمومی بدون اینکه درست با من صحبت کند و ببیند اصلا وضعیت من چیست نسخه از پیش آماده شده ای را برایم نوشت که بیشتر دارو های آن مخدر بود..... باید دوز این دارو را بتدریج کم می کردم تا به صفر برسد. اما با کم شدن دوز دارو تحمل نکردم و دوباره به مصرف روی آوردم. بخاطر شکستی که خورده بودم ناامید و پریشان شدم و با قرص ترامادل هم آشنا شدم....

تجربه موفق:

دکتر روانپزشک بعد از اینکه کاملا وضعیت مرا متوجه شد داروهایی برایم نوشت که مخدر نبودند اما جلوی خماری مرا می گرفتند و میل به مصرف را در من از بین می بردند. هر چند روز می بایست به او مراجعه می کردم و او داروهایم را تغییر می داد. بعد از مدتی مغرور شدم و داروهایم را درست مصرف نکردم و لغزش کردم. دوباره پیش او رفتم. داروهایم را تغییر داد و مرا به یک دکتر روانکاو معرفی کرد. چند جلسه ای پیش او رفتم و او NA را به من توصیه کرد و خیلی هم به اصرار داشت که در جلسات NA شرکت کنم و پایم را به جلسات باز کرد. حدود ۴ ماه پس از ورود به NA قرصهای افسردگی مصرف می کردم (زیر نظر پزشک) اما به راهنما و دوستانم نمی گفتم. البته قرصها مخدر نبودند. نزدیک تولد یکسالگی ام این مسئله را که بد جوری اذیتم می کرد  به راهنمایم گفتم و او هم پس از مشورت با اعضایی که تجربه مشابه داشتند پیشنهاد کرد که ۴ ماه از طول پاکی ام کم کنم و من هم همین کار را کردم..... 

در مورد استفاده از خدمات پزشکی و دارو درمانی در درمان اعتیاد واقعا نمی توان یک توصیه یکسان به همه کرد. هر کسی شرایط خاص خود را دارد. اما نباید فراموش کنیم که بیماری ما سه جنبه جسمی٬ روانی و روحی دارد. بیشتر درمانهای پزشکی تنها جنبه جسمی و تعداد کمی از آنها جنبه روانی را نیز پوشش می دهند. اما جنبه روحی بیماری ما با درمانهای پزشکی درمان نمی شود و به چیزی از جنس روح و عشق برای بهبودی نیاز دارد. چیزی که در NA می توان یافت.