من در حال کار کردن قدم ششم هستم . یکی از شرایط  آمادگی پیدا کردن برای اینکه نیرویی برتر نواقص اخلاقی مرا برطرف کند داشتن ایمان و اعتماد به او  و توانایی او برای این کار است. مشکلی که مدتی است درگیر آن هستم اینست که فکر می کنم این نواقص اخلاقی من قابل برطرف شدن نیستند. راستش از این بابت خیلی درد می کشم و احساس نا امیدی می کنم. 

راهنمایم می گوید خداوند برای اینکه قدرت خود را به ما نشان دهد اول سخت ترین کار را می کند: برطرف کردن میل به مصرف مواد مخدر. چیزی که به نظر خود من امکان نداشت اتفاق بیفتد. بقیه چیزها مثل برطرف شدن نواقص اخلاقی کارهای راحت تری هستند و او به راحتی این کار را خواهد کرد و من فقط لازم است ایمان داشته باشم و  سهم خود را درست انجام دهم....  

امروز صبح در جلسه یکی از دوستان در مشارکتش مرا یاد روزهای اول پاکی ام انداخت. به یاد آوردم که چطور با ناباوری روزهای اول و هفته های اول پاکی را می گذراندم و روزها و ساعتها را می شمردم. باور کردنش برایم سخت بود چون ایمان نداشتم که نیرویی می تواند این کار را انجام دهد. اما امروز پاکی برایم عادی شده چون ایمان دارم که این برنامه و نیرویی فراتر از من براحتی این کار را انجام می دهد. یعنی واقعا به این نیرو  در پاک نگه داشتنم ایمان دارم و آنقدر آنرا دیده ام که  حتی برایم عادی شده.

حالا وقتش است که در زمینه های دیگر زندگی هم به آن  اعتماد کنم.... شاید این شروعی دوباره برایم باشد.